
EEAT, de afkorting die Google gebruikt voor ervaring, expertise, autoriteit en betrouwbaarheid, kreeg in oktober 2026 zijn meest concrete update in jaren. Google herschreef zijn richtlijnen voor helpful content en legt nu precies uit hoe kwaliteitsbeoordelaars de hoofdcontent van een pagina toetsen: op moeite, originaliteit, talent of vakmanschap, en juistheid. Voor het eerst krijgt het abstracte idee achter E-E-A-T vier toetsen die je zelf op je pagina's kunt loslaten.
In dezelfde week vroeg Google uitgevers om AI-content handmatig te factchecken voordat die online gaat, en noemde het verzonnen auteursprofielen een vorm van misleiding. Samen beschrijven die wijzigingen duidelijker dan ooit wat Google onder een goede pagina verstaat.
Hieronder lees je wat EEAT is en wat niet, wat er in oktober veranderde, hoe elk van de vier toetsen in de praktijk werkt, en hoe je stap voor stap je eigen site doorlicht. De citaten van Google hebben we vertaald uit de Engelse documentatie.
Wat is EEAT, en wat is het niet?
E-E-A-T staat voor Experience, Expertise, Authoritativeness en Trustworthiness: ervaring, expertise, autoriteit en betrouwbaarheid. Het begon als E-A-T in de Search Quality Rater Guidelines, het handboek voor de mensen die Google betaalt om zoekresultaten te beoordelen. In december 2022 kwam de extra E voor ervaring erbij.
- Ervaring: eigen, directe betrokkenheid bij het onderwerp. Je hebt het product gebruikt, de plek bezocht of het werk zelf gedaan.
- Expertise: de kennis of vaardigheid die de maker meebrengt.
- Autoriteit: in hoeverre de maker of website een bekende, vaste bron op het onderwerp is.
- Betrouwbaarheid: of de pagina klopt, eerlijk is, veilig is en te vertrouwen valt.
Google laat geen twijfel over welke van de vier het zwaarst weegt:
Van deze aspecten is betrouwbaarheid het belangrijkst.
Google Search Central (vertaald)
Twee andere zinnen op dezelfde pagina verklaren waarom EEAT zo vaak verkeerd wordt begrepen. Google schrijft dat "E-E-A-T op zich geen specifieke rankingfactor is" en voegt toe: "Data van beoordelaars wordt niet direct gebruikt in onze rankingalgoritmes." Beoordelaars verschuiven jouw posities dus niet. Hun scores laten Google zien of de rankingsystemen het soort pagina's bovenaan zetten dat mensen echt helpt, en daar stelt Google die systemen op bij.
Je kunt EEAT dus niet aan een pagina toevoegen zoals een metatag. Wat je wel kunt doen, is de pagina beter maken op de punten waar beoordelaars op letten, omdat de systemen van Google precies die punten belonen. Daarom is de update van oktober zo nuttig: Google zegt nu in eigen woorden waar beoordelaars als eerste naar kijken.
Wat Google in oktober 2026 veranderde
In de eerste week van oktober 2026 paste Google drie samenhangende onderdelen van zijn documentatie aan. Search Engine Roundtable berichtte er tussen 1 en 6 oktober over:
- Hoofdcontent is nu een benoemde kwaliteitsfactor. Volgens de richtlijnen is "de kwaliteit van de hoofdcontent een van de meest bepalende factoren voor de beoordeling van paginakwaliteit". Google legt er ook bij uit wat hoofdcontent is.
- Vier eigenschappen voor beoordelaars. Een nieuw onderdeel noemt de "fundamentele eigenschappen van de hoofdcontent" waarop beoordelaars zijn getraind: moeite, originaliteit, talent of vakmanschap, en juistheid.
- Misleidend auteurschap wordt expliciet benoemd. Verzonnen makersprofielen, AI-gegenereerde portretfoto's en valse kwalificaties gelden als misleiding, en misleiding als signaal van een pagina van lage kwaliteit.
Tegelijk staat in Googles richtlijn voor generatieve AI nu dat uitgevers "alle AI-gegenereerde content handmatig moeten factchecken en controleren op juistheid en betrouwbaarheid voordat die wordt gepubliceerd". De reden: generatieve output "kan onjuistheden bevatten (ook wel hallucinaties genoemd)".
Er komt geen nieuw rankingsysteem bij, en Google koppelt het niet aan een core update. Wel wordt het gat kleiner tussen het vage advies om "behulpzame content te schrijven" en wat een beoordelaar daadwerkelijk controleert.
Wat Google onder hoofdcontent verstaat
Google omschrijft hoofdcontent (main content) als "elk deel van de webpagina dat de pagina direct helpt haar doel te bereiken". Dat is breder dan de lopende tekst waar de meeste SEO-adviezen over gaan. Volgens de richtlijnen kan hoofdcontent bestaan uit:
- De hoofdtekst, artikelen, afbeeldingen, audio of video op de pagina.
- Ingebouwde functies zoals rekentools, online tools, spellen of een zoekfunctie.
- Forumdiscussies, klantreviews, reacties en door gebruikers geüploade media.
- Informatie achter interactieve tabbladen.
- De zichtbare titel en tussenkoppen die het onderwerp van de pagina samenvatten.
Twee punten springen eruit. Ten eerste telt content in tabbladen gewoon mee. De oude angst dat tekst achter een tab of accordeon wordt genegeerd, geldt niet voor hoe beoordelaars een pagina bekijken. Ten tweede zijn tools en bijdragen van gebruikers ook hoofdcontent. Op een productpagina zijn de specificaties, foto's, maattabel en reviews de hoofdcontent. Op een hypotheekpagina is de rekentool misschien wel het belangrijkste onderdeel.
Geen hoofdcontent zijn de navigatie, de footer, advertenties, cookiemeldingen, widgets met gerelateerde berichten en standaardblokken die op elke pagina terugkomen. Die kunnen de ervaring nog steeds verpesten, maar het kwaliteitsoordeel begint bij het deel van de pagina dat het werk doet.
De vier toetsen voor hoofdcontent achter EEAT
Google geeft bij elke eigenschap een korte definitie. Hieronder per eigenschap wat het betekent, en een snelle manier om je eigen pagina's te toetsen.
Moeite: hoeveel mensenwerk zit erin?
Google omschrijft moeite als "de mate waarin menselijk werk is gestoken in het maken van de content of de systemen erachter". Eigen analyses, eigen fotografie en zelfgebouwde tools scoren hoog. Over de onderkant van de schaal is Google net zo duidelijk:
Generatieve AI gebruiken om grote hoeveelheden tekst te produceren zonder handmatig toezicht of redactie, staat gelijk aan weinig tot geen moeite.
Google Search Central (vertaald)
Een zin uit dit onderdeel raakt veel contentteams: "Bronvermelding of anderen credits geven vervangt niet de noodzaak van eigen moeite." Een keurig onderbouwde samenvatting van andermans onderzoek blijft een samenvatting. Bronnen noemen is goed, maar het telt niet als eigen werk.
Ook de toevoeging "of de systemen erachter" is belangrijk. Een vergelijkingstool die draait op je eigen productdata kan veel moeite laten zien, ook als de tekst eromheen kort is.
Toets: kan een goede schrijver deze pagina in een uur maken op basis van de eerste vijf zoekresultaten? Dan scoort hij laag op moeite, hoe verzorgd hij ook leest.
Originaliteit: wat voegt deze pagina toe?
Bij originaliteit gaat het om de vraag of de content "unieke, originele informatie of perspectieven biedt die nog niet op andere websites te vinden zijn". Hier gaat de meeste SEO-content onderuit. Wie schrijft door te kijken wat al rankt, herhaalt meestal wat al rankt. En een pagina die hetzelfde zegt als de top tien, geeft een beoordelaar of zoeksysteem geen enkele reden om juist die pagina te kiezen.
Elk bedrijf heeft bronnen van originaliteit, ook zonder onderzoeksbudget:
- Eigen data: prijzen, levertijden, retourpercentages, projectresultaten, antwoorden uit klantonderzoek.
- Eigen ervaring: wat er misging bij een project, wat klanten vragen voordat ze kopen, wat je de volgende keer anders zou doen.
- Eigen beeld: foto's van het echte product, het echte team en het echte werk, in plaats van stockfoto's.
- Een duidelijk standpunt: een advies dat ook zegt voor wie iets niet geschikt is, in plaats van een braaf lijstje voor- en nadelen.
Toets: schrap elke zin die inhoudelijk ook op de drie best scorende pagina's staat. Wat overblijft, is de originaliteit van je pagina.
Talent of vakmanschap: is het goed gemaakt?
De derde eigenschap gaat over de vraag of de content "het talent, de vaardigheid of de expertise laat zien die nodig is om bezoekers een bevredigende ervaring te geven". Dat gaat over helder schrijven, maar ook over uitvoering: een leesbare opmaak, bruikbare afbeeldingen, een tool die op je telefoon werkt. Google maakt daarbij een terechte kanttekening: "Niet alle content vraagt om gespecialiseerde expertise." Een receptenblog heeft een goede kok nodig, geen diploma voedingskunde. Een pagina over belastingaftrek heeft iemand nodig die verstand heeft van belasting.
Hier worden ervaring en expertise zichtbaar op de pagina zelf. Vakmanschap zie je aan de details die een vakman noemt en een generalist weglaat, aan de voorbeelden, en aan het feit dat de tekst de volgende vraag van de lezer al beantwoordt.
Toets: zou een vakgenoot na twee alinea's denken dat de schrijver een van hen is?
Juistheid: klopt het?
Voor informatieve pagina's zegt Google dat "de content feitelijk juist moet zijn". De lat ligt hoger bij YMYL-onderwerpen, kort voor Your Money or Your Life: gezondheid, geld, veiligheid en andere onderwerpen die "grote invloed kunnen hebben op iemands leven of welzijn". Daar moet de content "zeer nauwkeurig" zijn en aansluiten bij de consensus onder experts.
Juistheid is ook het punt waarop AI-content het vaakst onderuitgaat. Een concept kan vlot lezen en goed zijn opgebouwd, terwijl een prijs, datum, wettelijke grens of productspecificatie niet klopt. Precies daarom vraagt Google nu om een handmatige factcheck van alle AI-content voor publicatie.
Toets: pak vijf feitelijke beweringen van de pagina. Kun je bij elke bewering een bron of eigen vastlegging aanwijzen, en klopt elke bewering vandaag nog?
Hoe de vier toetsen aansluiten op E-E-A-T
Google trekt geen één-op-éénlijn tussen de afkorting en de nieuwe eigenschappen. Zie dit dus als werkmodel en niet als officiële leer. In de praktijk zijn de vier toetsen de manier waarop E-E-A-T zichtbaar wordt op één pagina:
- Ervaring zie je terug in originaliteit: foto's, data en verhalen die alleen iemand kan leveren die het zelf heeft gedaan.
- Expertise zie je terug in talent of vakmanschap: de diepgang en precisie van de content.
- Autoriteit zit vooral buiten de pagina, in vermeldingen, links, reviews en reputatie. Daar komen de toetsen voor hoofdcontent niet aan.
- Betrouwbaarheid rust op juistheid, en op eerlijkheid over wie de pagina maakte en hoe. Daar komen de nieuwe regels over auteurschap om de hoek kijken.
Nepauteurs gelden nu officieel als misleiding
Jarenlang was een auteursblok de standaardoplossing voor EEAT. Sommige sites gingen verder en verzonnen de auteur er gewoon bij: een AI-gegenereerd gezicht, een bedachte naam, een bio met diploma's die niemand kon controleren. Googles richtlijnen benoemen dat nu letterlijk:
Makersprofielen verzinnen (bijvoorbeeld met AI-gegenereerde portretfoto's, verzonnen namen of valse kwalificaties, zodat het lijkt alsof content door menselijke experts is geschreven) is een vorm van misleiding.
Google Search Central (vertaald)
Google gaat verder: "Elke vorm van misleiding maakt een pagina onbetrouwbaar voor gebruikers en voor onze geautomatiseerde kwaliteitssystemen, en is een signaal van een pagina van lage kwaliteit." Let op de woorden geautomatiseerde kwaliteitssystemen. Dit is dus niet alleen een instructie voor beoordelaars.
Google plaatst auteurschap binnen drie vragen die je bij elke pagina stelt: wie, hoe en waarom. Wie: lezers moeten kunnen zien wie de content maakte, met een naamregel op de plek waar ze die verwachten en een link naar achtergrondinformatie over de auteur. Hoe: als lezers zich afvragen hoe iets tot stand kwam, leg dat dan uit, ook hoe automatisering of AI is gebruikt en waarom dat hielp. Waarom: het antwoord hoort te zijn dat je content "vooral maakt om mensen te helpen", en niet om bezoekers uit zoekmachines te trekken.
De oplossing is eenvoudig, al is hij soms ongemakkelijk: echte namen, echte foto's en controleerbare kwalificaties, of een eerlijke teamnaam als afzender. Een merkafzender die de waarheid vertelt, wint het altijd van een verzonnen expert.
Wat dit betekent voor content met AI
Google verbiedt AI-content nog steeds niet. De richtlijnen richten zich op twee specifieke fouten: volume zonder toezicht, dat geldt als weinig tot geen moeite, en publiceren zonder factcheck, wat de juistheid in gevaar brengt. In wat Google echt afstraft aan AI-content zetten we het bewijs uit verkeersdata op een rij. De wijzigingen van oktober bevestigen dat patroon, ze veranderen het niet.
Een werkbare regel voor contentteams: AI mag schrijven, structureren en onderzoek versnellen, maar de moeite en de originaliteit moeten van mensen komen. De data, de foto's, de mening, de eindredactie en de factcheck zijn precies waar een beoordelaar naar zoekt, en precies wat een taalmodel niet uit zichzelf levert.
John Mueller van Google vatte de houding op 29 oktober samen, toen hem werd gevraagd naar trucs voor zichtbaarheid in AI-zoekmachines. Zijn advies: "richt je op het einddoel, namelijk iets hebben wat zoekmachines en AI-systemen aan mensen willen laten zien". Hij voegde eraan toe dat "niets hiervan nieuw is". Hoofdcontent die de vier toetsen van Google doorstaat, is ook wat AI-zoektools het liefst citeren. Daarom zien wij EEAT-werk en answer engine optimization als één en dezelfde klus.
Zo doe je een EEAT-check op je hoofdcontent
Je hebt geen kwaliteitsbeoordelaar nodig om deze toetsen uit te voeren. Dit is de volgorde die wij bij klanten aanhouden, van meeste naar minste impact:
- 1Begin bij de templates die geld opleveren. Product-, categorie-, dienst- en locatiepagina's wegen meestal zwaarder dan de blog. Schrijf per template op wat het doel van de pagina is en welke onderdelen dat doel direct dienen. Dat is je hoofdcontent.
- 2Doe de schraptoets voor originaliteit. Haal weg wat de drie best scorende resultaten al zeggen. Blijft er weinig over, voeg dan eigen data, foto's, voorbeelden of een duidelijk advies toe.
- 3Zoek naar bewijs van moeite. Eigen foto's, metingen, testresultaten, rekentools en vergelijkingstabellen op basis van echte data tellen mee. Stockfoto's en herschreven fabrikantteksten niet.
- 4Regel het auteurschap. Elk artikel heeft een echte persoon of een eerlijke teamnaam als afzender nodig, met een link naar een pagina die uitlegt wie dat is. Verwijder elke auteur waar je niet achter kunt staan.
- 5Factcheck, met YMYL-pagina's voorop. Controleer prijzen, cijfers, juridische en medische beweringen en datums, en toon een bijgewerkte datum als je een pagina herziet.
- 6Kijk kritisch naar de titel. In Googles zelftoets staat de vraag of de paginatitel "niet overdrijft of schokkend is". Een clickbaittitel werkt nu tegen de pagina waar hij boven staat.
- 7Prioriteer op basis van data. Begin bij pagina's die verkeer verloren na een update, en bij pagina's die blijven hangen op gecrawld, momenteel niet geïndexeerd. Die status wijst vaak op pagina's waarvan Google vindt dat ze te weinig toevoegen.
Bij webshops zit de grootste winst meestal in de product- en categorietemplates. Een paar aanpassingen, zoals unieke omschrijvingen, echte foto's en zichtbare reviews, werken dan meteen door op duizenden pagina's. Daar begint ons werk voor webshop SEO meestal ook.
Veelgestelde vragen
Wat is EEAT?
EEAT, ook geschreven als E-E-A-T, staat voor Experience, Expertise, Authoritativeness en Trustworthiness: ervaring, expertise, autoriteit en betrouwbaarheid. Het is het kader waarmee de kwaliteitsbeoordelaars van Google inschatten of een pagina en de maker ervan te vertrouwen zijn op een onderwerp. Volgens Google is betrouwbaarheid de belangrijkste van de vier.
Is EEAT een rankingfactor?
Niet direct. Google zegt dat E-E-A-T op zich geen specifieke rankingfactor is en dat data van beoordelaars niet direct in de rankingalgoritmes wordt gebruikt. De systemen gebruiken wel veel signalen die aansluiten bij wat beoordelaars belonen. Werken aan de kwaliteiten achter EEAT helpt je posities dus meestal wel.
Wat verstaat Google onder hoofdcontent?
Hoofdcontent is elk deel van een pagina dat de pagina direct helpt haar doel te bereiken. Dat zijn tekst, afbeeldingen en video, maar ook tools zoals rekenmodules, klantreviews en reacties, content in tabbladen en de zichtbare titel en tussenkoppen. Navigatie, advertenties en de footer horen er niet bij.
Wat zijn de vier eigenschappen van hoofdcontent volgens Google?
Moeite, originaliteit, talent of vakmanschap, en juistheid. Google voegde ze in oktober 2026 toe aan de richtlijnen voor helpful content, als de fundamentele eigenschappen waarop kwaliteitsbeoordelaars de hoofdcontent van een pagina toetsen.
Hoe verbeter ik EEAT op mijn website?
Voeg toe wat alleen jij kunt leveren: eigen data, echte foto's, ervaring uit de praktijk en een duidelijk standpunt. Laat echte auteurs zien met een controleerbare achtergrond, factcheck elke pagina voor publicatie en bouw buiten je site aan je reputatie met vermeldingen, reviews en links.
Is AI-content slecht voor EEAT?
Niet op zichzelf. Google ziet grote hoeveelheden AI-tekst zonder menselijk toezicht als weinig tot geen moeite, en vraagt uitgevers alle AI-content handmatig te factchecken voor publicatie. Pagina's die met AI zijn gemaakt en door mensen zijn geredigeerd, gecontroleerd en aangevuld met eigen materiaal, kunnen aan dezelfde lat voldoen als elke andere pagina.
Laat je hoofdcontent toetsen
Met de update van oktober wordt EEAT geen vaag begrip meer, maar vier vragen die je bij elke pagina kunt stellen. De meeste sites zakken op hun belangrijkste templates voor minstens één daarvan. Vraag een gratis SEO-audit aan en we laten zien welke pagina's tekortschieten op moeite, originaliteit, vakmanschap of juistheid, en wat je als eerste aanpakt. Moet de content zelf opnieuw? Dan helpt onze contentstrategie je verder.